De trouwe lezer weet dat ik een kleine drie weken geleden geopereerd ben aan mijn achillespees. Eigenlijk was te zien dat de achillespees zelf erg gezond was, maar dat een vervelende slijmbeurs en een scherp stukje bot zorgden voor veel pijn en irritatie. Ik heb twee weken lang in gips rondgelopen en heb deze twee weken vrijwel geen sportieve activiteiten ondernomen. Behalve wat core stability heb ik alleen eindeloze lange stukken gewandeld op krukken. Kortom, een periode waar ik weinig plezier aan beleefd heb.

Inmiddels is het gips eraf! Sinds dinsdag dans ik vrolijk door de straten van Utrecht en heb ik intussen de eerste meters alweer gemaakt. De titel neemt je wel een beetje in de maling, want ik heb het over fietsmeters… Ik heb vandaag de eerste 45km weer gefietst samen met mijn vaste fietsmaatje Maikel Zuijderhoudt. Op een slakkentempo heb ik weer genoten van de zweetdruppels door mijn ogen, genoten van de wind door mijn haren, genoten van de zon op mijn lijf! Het herstel verloopt in ieder geval voorspoedig. De wond ziet er heel erg goed uit, mijn kuitspieren zijn in twee weken tijd nauwelijks in omvang afgenomen, maar mijn gewicht is erg hoog en mijn conditie heeft een flinke tik gehad. Gelukkig heb ik een leeuwenhart en een basis van 15 jaar. Ik maag mij ook niet zo veel zorgen dat ik weer snel op niveau kan terugkeren zodra ik weer volledig belastbaar ben.

De eerste loopmeters laten nog wel even op zich wachten. Die staan pas halverwege augustus weer op de planning. Mijn Wave Riders staan nog in het schoenen rek eenzaam te wachten op hun meester, te wachten om uitgelaten te worden! In overleg met mijn fysio hebben we echter besloten dat we liever een week extra rust nemen dan een dag weer te vroeg beginnen.

De komende weken heb ik dagelijks fysio begeleiding en zal ik d.m.v. de juiste oefeningen hopelijk binnen 4 weken weer beginnen met de eerste hardlopende meters. Tot die tijd focus ik mij ook alleen op de revalidatie en verdwijn ik een maandje van mijn blog…

Tot over een maand!