Het is weer even stil geweest sinds mijn laatste post na de 20 van Alphen. Ik heb sindsdien uiteraard niet stilgezeten; al zit ik momenteel toch redelijk stil in een comfortabele bureaustoel. Ik wil het met jullie hebben over het komende seizoen en toch even kort stilstaan bij de laatste twee wedstrijden.

Ik heb deelgenomen aan de NK cross en met deelgenomen zeg ik precies datgene wat ik gedaan heb. Wat een waardeloze wedstrijd was dat voor mij. Trainingsmaatje Tom Wiggers won glorieus de Nederlandse titel en er was een moment dat ik zelfs bang werd dat Tom mij een rondje zou gaan lappen! Dat gebeurde gelukkig niet, maar mijn finishpositie lag toch ongeveer 15 plekken lager dan ik zou kunnen lopen op een goede dag en 10 plekken lager dan mijn realistische verwachting. Het deed pijn, vooral emotioneel. De woensdag voor de wedstrijd nog een fantastische training kunnen draaien om vervolgens, 5 dagen later, geen deuk in een pakje boter te lopen. Ik had, en heb, niet direct een verklaring voor deze wanprestatie. Natuurlijk is crossen niet mijn favoriete onderdeel en weet ik van mijzelf dat een korreltje zand genoeg is om mij door de grond te laten zakken, maar zo slecht? Nee, dat kon ik niet accepteren. Dit was niet mijn niveau! Dan maar een stapje harder lopen in Venlo.

Dat gebeurde gelukkig wel. Vooraf had ik een tijd van 68:30 in mijn hoofd als mijn lichaam een beetje normaal zou presteren. Een tijd tussen de 67:30-68:00 moest mogelijk zijn op een goede dag. Ik had wederom geen goede dag, al voelden de eerste kilometers van 3:05 behoorlijk ontspannen aan. Na 5km kwam ik erachter wat ik mis: tempohardheid en volume. Ik finish ongeveer in een tijd van 68:45. Wederom een prestatie ver beneden de maat, maar het was voldoende voor dit moment. Laat ik het een prestatie naar verwachting noemen. Ik heb nog niets gedaan in training wat een goede halve marathon zou indiceren. Ik sprak kort met Willem van Schuerbeeck na afloop van de wedstrijd. Hij wist mij vrolijk te vermelden dat zijn weektotaal de afgelopen weken toch behoorlijk boven de 200km uitkwamen (het exacte aantal km zal ik achterwege laten, maar de kans is dat jij dit aantal in een week niet met je auto haalt). Dit zette mij aan het denken… Mijn beste prestaties uit mijn leven heb ik gelopen na een structurele periode van goed en hard trainen; weken tussen de 150 en 200km. Twee jaar geleden liep ik mijn PR in Venlo in een week van 180 km. Dit jaar liep ik krap 75 km, waarvan 1 ontspannen tempotraining op de woensdag. Twee jaar geleden deed ik workouts als 2x10x1000m on/off (3:45-3:10-3:45-3:10 etc) of 2x7km tempo in 3:15 in een duurloop van 33km. Ik ben nu simpelweg nog niet zo ver en ik vraag mijzelf om geduld te hebben. Een kwaliteit waar ik al krap 29 jaar moeite mee heb. Toch heb ik vertrouwen in een goed seizoen! Een zwaluw maakt nog geen zomer, maar die woensdag avond training voor de NK cross voelde zo geweldig! Ik wist dat ik het nog kon na die avond. Het is wachten op de volgende zwaluw, en the next, en the next, and so on…

Ik kies, in overleg met Bram Wassenaar, wederom voor een baanseizoen, gezien ik afgelopen jaar al na 2 baanwedstrijden de handdoek in de ring moest gooien. De weg ernaar toe gaat Via de Hilversum City run en een stadsloop in Luzern. Momenteel ben ik snotverkouden en voel ik mij behoorlijk zwak. Na een uitstekend trainingsweekend in Noord Duitsland met pasen ben ik bij terugkomst behoorlijk ziek geworden. Dat kon er ook nog wel bij ūüėČ Noodgedwongen dus even rustig aan!

Na Luzern blijf ik twee weken in Zuid Duitsland op trainingsstage alvorens het baanseizoen begint. De planning is nog niet rond, maar de NK 5000m zou ik dit jaar graag een keer meedoen.

De weg naar de top van de berg is fantastisch mooi, het is alleen zaak om af en toe om je heen te kijken.